Monday, 29 December 2014

د جهانزيب کالج کارکردګي

په دے کال کښ د انټر په سالانه امتحان کښ د جهانزيب کالج 167 هلکانو د 400 نه په بره نمبرے اغستي دي

او نن د فخر خبره دا ده چه په دے رزلټ کښ د کالج د فرسټ ائير پري انجنئيرنګ يو هلک وسيم شاه په 550 کښ 498 نمبرے تر لاسه کړي او په سوات بورډ کښ ئے اولنے پوزيشن اغستے دے۔ دا د کالج په تاريخ کښ وړمبے ځل دے۔۔۔۔

کښ سوات يونيورسټي ټاپ کړے ده  BScاو  MSc او بله دا چه هم په دے کال کښ د جهانزيب کالج سټوډنټانو په  ۔

او کالج په هر ميدان کښ د ترقئ په لار روان دے۔

خو ضرورت ددے خبرے دے چه مونږ ټول د خپل خپل حيثيت مطابق د کالج د پرنسپل او سټاف سره مرسته او ملاتړ اوکو۔۔۔

تعليمي لطيفه

يو چړيا  ګهر ته هاتهي راوستے شو او اعلان اوشو چه چا دا هاتهي اوژړولو نو هغه له به انعام ورکولے کيږي

 ډيرو خلقو کوشش اوکو خو هاتهي چا اونه ژړوو

په دے کښ يو ځوان راغے او هاتهي ته ئے په غوږ کښ څه اووئے

د ځوان د خبرے اوريده وو چه هاتهي په بړق بړق په ژړا شو۔۔۔۔۔

خلقو د ځوان نه تپوس اوکو چه تا ورته څه اووے

ځوان وے ځه په پرائيويټ سکول کښ استاذ يم ما ورته خپله تنخواه اووے۔۔۔۔۔۔

Wednesday, 18 June 2014

د سرکاري سکول د يو استاذ محترم خط

ګرانو ملګرو د سرکاري سکول يو استاذ محترم اي ميل کړے دے او ډير په تفصيل سره ئے د خپلو خيالاتو اظهار کړے دے۔

استاذ محترم ليکي چه ځما مقصد خپله دفاع کول نه دي بلکه د تعليم په باره کښ د 
خلکو په ذهنونوکښ موجودد څه بے ځايه خبرو اصلاح کول او په تعليمي نظام د يو  تعميري تنقيد لاره جوړول دي۔

دلته د هغه د بيان نه دوه خبرے مخے ته راوړل غواړم

اوله دا چه تعليم او تربيت دومره ساده عمل نه دے چه په هغے دے څه سرسري بحث اوکړے شي دا ډير نازک او د احتياط وړ کار دے۔

په استاذ د بے احتياطه تنقيد کولو نه اول خو دے د دے خبرے فيصله اوکړے شي چه د استاذ کار په اصل کښ څه دے۔۔۔۔

آيا د استاذ کار د وړو تعليم او تربيت کول دي
 که په اليکشن کښ ډيوټي کول؟
 که د پوليو قطرے ورکول؟
 که مردم شماري کول؟

دوئيم دا چه په استاذ د تنقيد کولو نه مخکښ دے د دے خبرے خيال اوساتلے شي چه دا تنقيد دے تعميري وي او انداز دے شائسته وي۔

آيا دا انداز مناسب دے چه خبر راشي وئ اے سي نے سکول پر چهاپه مارا؟ دا سکول دے که د چرسو بهټئ؟

په دے ملک کښ خو نورے هم محکمے دي خو څوک ئے بے اودسه نوم هم نه شي اغستے۔

بے شکه د چيک اينډ بيلنس دے يو سخت نظام جوړ کړے شي خو دا دے انتهائي باوقاره او مهذبه وي۔ او دا دے صرف د استاذ دپاره نه وي 

(جاري)

Tuesday, 10 June 2014

The Autobiography of a Student


By Alamgirkhan

(I had written this in 2003)

“People of all trades and professions leave home in the morning to earn their livelihood. They have a firm belief to return home in the evening with something or other to make both ends meet. But a student is the one who performs his duty whatever the circumstances or conditions are. He faces lots of hardships during his career. Still he has not the slightest belief of getting the reward at the end”. This is the observation of a retired principal. And it seems very much true to me when I look back at my student life.
My parents got me admitted in a government primary school when I reached four years of age. They must have envisioned me as a successful and useful citizen and a great man in the future. I myself also shared their great expectations. With the dreams of a bright future I started my journey towards a Utopian destination. As a matter of fact from the very beginning I realized the challenges of this enterprise.
The lessons were taught there in Urdu and Pashto. The hard practice of memorizing the tables and the stick in the teacher’s hand made me think again about my future dreams. To me the teacher was the most powerful and fearful creature the earth ever witnessed. Never daring to be absent from the school I was punctual only half-heartedly. The last hours of the weekend used to be the most agonizing due to  the fear of going to school again the next morning, after an eventful, pleasant day of freedom and fun. One of the injustices was that I got punishment from the teacher even before I committed some wrong, but never a prize even years after I got some achievement. Though I had some inspiring teachers and a few good friends, as a whole the school life seemed to me like fourteen years imprisonment of the Count of Monti Cristo in an underground dungeon.
The first change occurred when after four years I got promoted to the middle section. There I had to face a new subject, English. The new and strange letters seemed barking and biting at me. Math, Science and Social Studies were taught in Urdu but in sixth class Pashto became the medium. The teacher punished us for not bringing books where the fact was that they were not available in the market. In seventh and eighth the books were again in Pashto. This shifting of Urdu and Pashto created a lot of problems for us. On the other hand English continued terrorizing us with all its agonies of translations, tenses and spellings etc. To cut a long story short we got into high section. Here again a few monsters lay hidden in the form of Physics, Biology and Chemistry taught in Urdu.
It was a hard test to cope with them because I had never heard even their names before. Besides these terrifying subjects the bullies of the stronger boys, the fear of teachers, harsh weather and black worn out uniform continuously haunting me like ghosts. The coming near of the board exam was like the approach of the dooms day.
Somehow or the other after the SSC exam I got admission in the college. It was completely a new world, here again the sudden change from Urdu to English stunned me, Physics, Math and Chemistry was taught in English. Again I had to face it along with the brutal fooling of the senior boys. At last I discarded Science group in favour of Arts in BA. During the first three years of my college life the most depressing thing for me was the English teacher, who was a new version of clever imposter. Any how we got some compensation in the sincere and devoted personality of our Urdu teacher. I wanted to do my MA in Pashto but because of English as compulsory subject I couldn’t pass BA.
With a broken heart I left my education incomplete. After a year of wandering in the wilderness I got a teaching job in a private primary school. It was like out the frying pan into the fire. Released from the bondage of government teachers, when my turn of teaching came, it was to the students of private schools, who considered the teacher as their slave. After three years of being sandwiching between the school owner and the students, I got neither money nor respect.
Once again trying to change my life for the better I joined a pharmaceutical company as a medical representative. I had to promote my sale through gifting and sampling, and in the process looting not only the poor patients but their worried relatives too. I lost whatever self-respect and conscience I had.
My aspirations, inspirations and expectations all gone with the wind , my dreams of putting a helping hand in the march towards progress of my beloved country shattered , I decided to go abroad.
Now I am giving by blood to the dust and sands of the deserts of Arabia to develop them into gardens, while mourning the ruthless decay of my own garden.


Friday, 6 June 2014

تربيت يافته مور و پلار

ګرانو ملګرو ځمونږ په معاشره کښ د هر کار دپاره څه نه څه ډګري، سرټيفيکيټ او ټريننګ شته خو د افسوس خبره ده چه د مور و پلار جوړيدو دپاره هيڅ نيشته۔۔۔۔

او بيا هم مونږ وايو چه د ماشوم اولنئ مدرسه د مور غيږه ده۔۔۔۔ نو چه مدرسه غير تربيت يافته وي نو مونږ ترے د ماشوم د بهترين تربيت طمع څنګه ساتلے شو۔۔۔

بل طرف ته که مور و پلار تعليم يافته وي هم نو هغو فزکس، کيمسټري ، رياضي او انګريزي وغيره وئيلي وي۔۔۔ 

تربيت يافته مور و پلار به هغه وي چه child psychology, food and nutrition وغيره ئے وئلي وي۔۔۔۔۔ 

که چرته مونږ دا کار اوکړے شو نو ځمونږ نورے ډيرے مسئلے به په ډير لږ کړاو حل شي۔۔۔۔

Thursday, 22 May 2014

د پرائيويټ سکولونو استاذان


هر څوک دا خبره کئ چه د سرکاري سکول ماشومان ډيرے نمبرے نه اخلي او د پرائيويټ سکول ماشومان ډيرے نمبرے اخلي۔۔۔۔۔

او دا په دے چه د سرکاري سکول استاذان کار نه کئ او د پرائيويټ سکول استاذان کار کئ۔۔۔۔۔

خو يو سړے دا نه وئ چه د پرائيويټ سکول استاذان په څومره ګرانه خپله ډيوټي کئ۔۔۔۔۔

يو سړي چرته دا مطالبه اونکړه چه د پرائيويټ سکولونو استاذان هم انسانان دي۔۔۔ د دوي هم څه حقونه دي۔۔۔۔ د دوي هم څه ضروريات دي۔۔۔۔

او دا چه د دوي هم څه سروس سټرکچر پکار دے۔۔۔۔ دوي له هم مناسب تنخواګانے پکار دي۔۔۔۔

دا خو نه ده چه د دوي نه به بے حسابه کار اغستے کيږي او په بدل کښ به ورله هيڅ هم نه ورکولے کيږي۔۔۔۔

په دے استاذانو کښ ډير شمير زنانه او نارينه ډير زيات ضرورتمند وي او دا ئے واحده وسيله وي د خپلو کډو د ساتلو۔۔۔۔

د دوي د حقونو د پاره آواز پورته کول ځمونږ د ټولو ذمه واري ده۔۔۔۔

Sunday, 18 May 2014

په تعليم حصلولو او نمبرے حاصلولو کښ ډير لوۓ فرق دے

چه کوم ماشوم ډيرے نمبرے واخلي مونږ وايو دے قابل دے۔۔۔۔ 

چه د کوم استاد سټوډنټان ډيرے نمبرے واخلي مونږ وايو دے استاد ځان ډير کړولے 
دے د خپلو ماشومانو سره۔۔۔۔

چه د کوم مور پلار بچي ډيرے نمبرے واخلي مونږ وايو دا مور او پلار د خپلو بچو ډير خۀ تربيت کوي۔۔۔۔۔

خو په مونږ کښ ډير کم خلق په دے خبره پوهيږي چه په تعليم حاصلولو او نمبرے حاصلولو کښ ډير لوۓ فرق دے

ضروري نه ده چه يو ماشوم ډيرے نمبرے اغستي وي نو هغه دے د ژوند په هر ميدان کښ قابل وي۔۔۔

بل طرف ته داسے نه ده چه يو ماشوم دے لږے نمبرے اغستي وي نو دے جوړے د ژوند په هر ميدان کښ ناکامه دے۔۔۔۔۔

مونږ له د تعليم او تربيت دا عمل صرف د ډيرو نمبرو اغستو پورے نه دي محدود کول پکار ځکه چه دا يو ٖډير زيات اړخونه لرونکے عمل دے۔۔۔۔۔۔


د ماشومانو د تعليم او تربيت په مختلفو اړخونو ځان پوهه کول

ګرانو ملګرو په دنيا کښ د ټولو نه ګران، پيچيده، نازک او اهم کار د مور و پلار او استاد د پاره د خپلو ماشومانو تعليم او تربيت کول دي۔۔۔۔۔

خو افسوس چه ځمونږ په معاشره کښ دا د ټولو نه آسان، ساده او يو غير اهم کار ګنړلے کيږي۔۔۔۔۔

که مونږ د ماشومانو د تعليم او تربيت په مختلفو اړخونو ځان پوهه کو نو ځمونږ ډيرے مسئلے به بغير د څه کړائو نه حل شي۔۔۔۔۔

Friday, 16 May 2014

د شيراطرپ ماشوم



دا ماشوم د شيراطرپ نه مينګورے ته سبق له راځي۔۔۔۔۔
 چا چه د شيراطرپ لار 
ليدلي وي نو هغه د دے ماشوم د کړاو اندازه لګولے شي۔۔۔۔

خو بيا هم د ده په مخ د اميدونو نه ډکه خندا په ډيرو مړو زړونو کښ د ژوند رنړاګانے خوروي۔۔۔۔۔

په سکولونو کښ د ديني زدکړے کافي انتظام ولے نيشته؟؟؟؟؟



ځمونږ ماشومان هره ورځ په سکولونو کښ پينځه شپږ مضامين وائي او بيا په ماښام کښ د قرآن او نور ديني زدکړے د پاره
 مدرسے ته ځي۔

ګرانو ملګرو تاسو چرته فکر کړے چه په سکولونو کښ د ديني زدکړے کافي انتظام ولے نيشته؟؟؟؟؟

که مونږ د ديني مدرسو په باره کښ دا خبره کوو چه په دے کښ دنياوي علم نيشته نو بيا مونږ له دا هم سوال پکار دے چه په سکولونو کښ ديني علم ولے نيشته او که شته نو بے اثره ولے دے؟؟؟؟؟؟

که ديني زدکړه ضروري نه وي خو خير دے او که ضروري وي نو بيا مونږ له دا سوال ضرور پورته کول پکار دي۔۔۔۔۔۔